, Ik ben Gerard Heutink en ben jaren lang Bromfiets-Rijwielmonteur geweest. Ik heb gewerkt bij Motorhuis Maasland in de Theresiastraat  in Den Haag daar heb ik het vak geleerd. Ik weet nog goed dat de chef monteur Ome Joop Konijnenburg, zo mocht ik hem noemen. Het was een man die alles wat ik mocht doen haarfijn uitlegde en me alles zelf liet doen. Ik heb het vak goed geleerd ik had geluk met zo een leermeester. Ome Joop had het altijd over motorracen en zei dat hij de monteur is geweest van Maasland ik weet niet de voornaam meer. Ik ben door Ome Joop geïnteresseerd geraakt in de racerij. Het toeval wil dat een vriend van mij vroeg of ik me wilde naar de TT van Assen. Ik zag daar de 50cc rijden met o.a de Kreidlers een geweldig geluid en twaalf versnellingen. Ik vond het prachtig. Aalt Toersen heeft me nog wel eens uit gelegd hoe dat werkte het is echt een kunst om daar mee te kunnen rijden. Tegenwoordig zijn het zes bakken close geschakeld. Toen ik terug was op het werk, waren de verhalen die ik aan Ome Joop vertelde over Assen en wat ik daar had gezien . Ik ben zo opgewonden geraakt door de 50cc dat ik zelf ben gaan bouwen. Maar ik was een Zundapp man en ik dacht, dat moet toch ook kunnen. En zo is het allemaal ontstaan. Ik ging opzoek naar een wiegframe dat zat in die Italiaanse bromfietsen en op een maandag 1969 vond ik op de sloop bij Kees Bolman op de Hekkelaan in Den Haag een frame, ik dacht van een Testi. En toen begon het bouwen met een Zundapp water gekoelde 5 bak. En van het een kwam het ander. Even verder op in de theresiastraat bij de rijwielzaak van Kees Kok werkte Jaap Voskamp als monteur en al gauw vertelde ik waar ik mee bezig was. Met vol enthousiasme zei Jaap dat hij in de crosserij zat, en een werkplaats had in de Marnixstraat in Den Haag. De afspraak was gauw gemaakt. Op een woensdagavond ging ik naar Jaap en daar zag ik zijn werkplaats. De mooie draaibank en alle gereedschappen die je maar als monteur kan wensen. Ik dacht dit wil ik ook en dat was mijn wens. Ik was 16 jaar en was nog aan het pubberen, met een salaris van 75 gulden per week. Jaap liet zien dat hij crossframe,s bouwde het zag er geweldig uit. De ziekte voor de motorsport is nooit meer over gegaan. En nu heb ik weer een geweldige werkplaats met alles er op en er aan. Het fijne is dat ik en Jaap samen aan de nieuwe racer heb gewerkt en dat is het laatste wat Jaap heeft gedaan, en is overleden. We hebben in de racewereld weer een vakman verloren, ik mis hem nog elke dag. En als ik in mijn werkplaats ben zie ik hem nog steeds achter mijn draaibank staan. Ik heb veel van Jaap geleerd vooral het maken van malletjes, alles wat hij maakte had hij een malletje. En vooral met de Morbidelli Ufo was ik met Jaap dagen aan het testen op de testbank in Nieuw Vennep. Nu in deze tijd is het nog steeds het zelfde, zoeken naar vermogen. Maar het is wel makkelijker geworden met de Derbi cilinders. Ik heb nog steeds contact met iedereen (die nog leeft) uit de racerij en de sfeer is nog het zelfde als vroeger. Veel sleutelen, ik hou er van. Het is een positieve ziekte waar geen psychiater een recept voor heeft.